ЎАЙ

Қарақалпақша

т.с. Сөйлеўшиниң артықша дыққат аўдарып, басқаларды өзине қаратыўға қолданған сөзи, таңланыў сезими. Ўай, дүньясы қурғыр, не себептен бундай (Н.Дәуқараев).