АЛА
Қарақалпақша
кел. Аламыш, ақ-қара, сары аралас, ҳәр түрли, бир өңкей емес, өзгеше, шубар, ақ ямаса ақ-қызыл.
Анаў жүрген Елмурат, Астында жаман ала ат. Оған не деген салтанат, Киси қаны болды салық (ққ.поэз.ант.).
Ала жип салып мойныма (Бердақ).
Ийттиң аўызы ала болса да бөри келгенде биригеди (ққ.х.н.).
Ала-ғула демеңиз.
Атын айтып қоймаңыз (Қ.Айымбетов).
0 Ала зийрек — шала шарпы, әйтеўир, кеўилсиз.
Әтирапқа ала зийрек көз жүгиртти (Айбек).
Ала жипти кесисиў — қатнасықты қойыў, байланыс жасамаў.