АЛАРТЫЎ

Қарақалпақша

ф. Көзди шеннен тыс адырайтыў, бир нәрсеге елериў, бежирейиў. Бул кетистен жигит кетти. Патшаның қасына жетти, Қыз туўғанын баян етти, Патша көз алартқан екен (Бердақ).