БАТЫҢҚЫРАЎ
Қарақалпақша
кел. 1. Бир нәрсениң, адамның ямаса жанлы-жаныўарлардың етине батыўы.
Кебир жердиң кесеклери аяғыма батыңқырап баратыр (газетадан).
2. Сөздиң тәсир етиўи, қатты тийиўи, өтиўи.
Ол Сержанға қатты ашыўы келгенде батыңқырасын деген қыял менен «бай» деген сөзди нықлап айта салатуғын еди (Т.Қайыпбергенов).
3. қ. батыў.