БИЛЕКЛЕСИЎ
Қарақалпақша
ф. 1. Жәрдемлесиў, қолласыў, көмеклесиў.
Дигирман тартып турған қызға барды да келиншек билеклесип, тез тартып болды (ққ.х.е.).
2. Кийизди билекке алыў.
Кийиз басып отырған шапшыға билеклесиўге келдик, ... (газетадан).
Қарақалпақша