БУҒАЎ
Қарақалпақша
ат. 1. Кисен, шынжыр.
Қолындағы тәсписин, Ол мойнына салғанда, Буғаў мекен дегенсең («Коблан»).
2. аўыс. Зулымлық, аўырманлық, езиўшилик, қаттылық, мийримсизлик.
... хаял-қызлар ол заманда көп азап-ақыретлерди көрсе де, дин буғаўында уялшақлыққа салып көп аса жанына батқанлары болмаса, көрген азапларының көбин сыртқа шығарып айтпайтуғын еди (Қ.Ирманов).
0 Буғаў салыў - кисенлеў, шынжырлаў, жүўенлеў бәнт етиў.
Күш қосып сонда қалмақлар, Мойнына буғаў салады («Қырқ қыз»).