ГАРМОНИЯ
Қарақалпақша
ат. (грек, harmonia — байланыс, сәйкеслик) 1. Музыканың тийкарын аңлататуғын белги; үнлеслилик, үйлесимлилик.
2. Музыка өнериниң белгили бир изертлеў тараўы, арнаўлы музыка оқыў орынларында өзлестирилетуғын ямаса үйренилитуғын пән.
3. Бир-бирине сай келиў, үнлесиў, үйлесимли болыў.
Жәмийетти гилең жаслар басқарса комедия, тек жасы үлкенлер басқарса трагедия, ал жасы үлкен ҳәм жаслар бирге басқарса гармония'.
(«ҚЖ» г.).
Дүньяда әзелден гармония болғанында — ҳәлек болмас еди адамлар тасларды қашап, өз идеяларын жәриялап айлы әлемге (С.Ибрагимов).