ГИБИРТИКЛЕЎ

Қарақалпақша

ф. 1. Аяғын кишиден адымлап тез-тез, шаққан жүриў, аяғын майдалап шаққанлық пенен басыў. 2. Бир нәрсеге тынышсызланыў, гүман. Бий гибиртикленип, маўыты шапанының кисесине қолын суқты (К.Султанов).