ГҮРСИЛДЕЎ

Қарақалпақша

ф. 1. Қандай да бир аўыр нәрсениң жерге түсиўинен пайда болатуғын сес. Қәпелимде жайдың иши гүмбир-самбыр болғандай, гүрсилдеп бомбалар жарылып, шүйкилдескен оқлар зуўылдасып өтип атырғандай болды (К.Рахманов). 2. Ынқылдаў, ынқырсыў.