ДЕМИГИЎ
Қарақалпақша
ф. 1. Ҳаўанын жетпевўи арқалы дем ала алмаў, деми қысыў, туншығыў.
— Турдымурат демигип қалмадық па? — деди муғаллим күлип (Т.Қайыпбергенов).
Демигип атыр адамлар, жутып зәҳәрли ҳаўаны (Ақшолпан Аманияз).
2. Бир нәрсениң ишине ҳаўа кирмей порсып кетиўи, бузылыўы, былығыўы.
Шекийне қалтада турған нан демигип көгерип кетипти.
3. Руўхый қысылыў, қыйналыў.
Жамандық көрсең демигип, Жақсылық излеп терлейсең (И.Юсупов).