ДОЗАҚЫ
Қарақалпақша
ат. дин.с. (парсы, дозақ отына ылайық, дозаққа түскен).
1. Дозаққа түсиўге ылайық гүна иелер ислеген адам; дозаққа сазаўар.
Ақыретте не деп жуўап бересең, Мениң ушын болмайсыз ба дозақы («Алпамыс»).
2. аўыс, ғарғыс.
Жаман, пейли жаман адамға қаратыла қолланылады.
Дозақы ғой... Хәммеси... бул әлемди өртейди (А.Қосымбетова).