ДОС
Қарақалпақша
ат. 1. Көзқарастары, ис-ҳәрекети, ойлаўы жақын болған, татыўлық, аўызбиршилик пенен байланысқан еки ямаса оннан артық инсанлардың әр бири.
Қәдирден дос.
Опадар дос.
Дос досқа қол берсе, арасынан қыл өтпес (ққ.х.н.м.).
Шын достың қөбириңе шекем барар, жаман дос бир қарар да қалар (ққ.х.н.м.).
2. Жақын, таныс.
Халқың бар азамат, дос әм меҳрибан, Еркин жайнап-жаснап мәңги бол аман (И.Юсупов).
3. Қандай да бир нәрсениң ямаса биреўдиң тәрепдары, соның қорғаўшысы.
Тазалық, тәртип сизге дос, Есиңде болсын балалар (Х.Турымбетов).
Ашыў-душпан, ақыл-дос (ққ.х.н.м.).
4. аўыс. Ғамхоршы.
Дос баласын жылатпаған, Әдил ерлер маған керек (Бердақ).
5. аўыс. Рухи азық.
Китап — адамға дос.
Билимли менен дос болсаң, Албырағанда ақыл берер (ққ.х.н.м.).
6. Қаратыў, қатнас жасаў мақсетинде.
Күншығысқа сапар шеккен азамат, Асық достым, бизиң жаққа жетиўге (И.Юсупов).
0 Достыңнан тап — Досты, жақын адамы қандай да бир жамандық ислегенде айтылады.
Жан дос — Жанын да аямайтуғын, нағыз, шын дос.
Жан достың жанынан кешсе де, Мал достың малынан кешпес (ққ.х.н.м.).