ДҮМПИЎ
Қарақалпақша
ф. 1. Урысыў, кейиў.
Биреўдиң дүмпиўине ушыраў.
Мамыт бий дүмпиў менен шығып кетип еди, неликтен де қайтып кирип ахиднаманы сорады (Т.Қайыпбергенов).
2. аўыс. Атақ, даңқ.
Дүмпиўи жер жарған той Атабектиң аўылын да сендей соғылыстырды (Н.Бөрекешов).