ДӘМИГИЎ

Қарақалпақша

ф. Бир нәрсеге әдетлениў, үйренип кетиў. Дәмиккеннен қунықкан жаман (ққ.х.н.м.). ..өзи жемтик сорайды, әбден дәмигип, соңында өзи күсей баслайды (Е.Өтепбергенов).