ЕСПЕЛЕЎ
Қарақалпақша
ф. 1. Үргин үриў, қардың, кумның бир жерди көмип таслаўы, бир жерге үйилиўи, топланыўы, Есинен айырылған адамды үргин қар еспелеп көмип таслаған (Ж.Аймурзаев).
2. Изин үзбей сөйлеў, нәшесин келтирип сөйлеў, ислеў.
— Сүйемен.
Ҳәтте, дәрбедәриң, мен, — деп Мийирхан еспелеп кетги,... (Ө.Хожаниязов).
...сырнайды уртын толтырып қатты үрлеп басын былғанлатып, наманы еспелеп шертип тур (Ө.Хожаниязов).