ЖАНАПАЙШЫ
Қарақалпақша
ат. 1. Бирэўдиң изине ериўши, ат қошшы болыў, жәрдемши ретинде ерип жүриўши адам.
Ҳүрлиман қасына жанапайшы дуўтаршы кисини ертип ел аралап, қосық айтады (Қ.Айымбетов).
2. Биреўге жағыныўшы, биреўдиң ығын шалыўшы.
Қасарысқанның геллеси шабылып, жанапайшы бийлердиң ҳәмелларлыққа таласып, Хийўаға қоржын толы тилласы менен, атланажақ болып турған гези (К.Султанов).