ЖЕГИЎ
Қарақалпақша
ф. 1. Күш-көликти арбаға, түйекке, шығырға, қосқа ҳәм т.
б.
бир нәрсеге қосыў.
Турдымурат бай гүл мыйықлы арбасына атын жегип, алтақғасына минип отырды (Х.Сейтов).
Буралқы жеккенниң булқыны курыйды, Кисиден тилеғеннин қулқыны курыйды (ққ.х.н.м.).
2. аўыс. Жүмсаў, бир нәрсе ислеўди тапсырыў.
Жас қәнигелерди жумысқа жегиў.