ЖЕЛПИЎ

Қарақалпақша

ф. 1. Жеңил, жуқа, нәрсе менен самаллатыў, ҳәўирлетиў. 2. Дәнди кепшикке салып екшеп тазалаў. Бир қосыўыс бийдайды желпип қазанға салады («Алпамыс»).