ЖИБИЎ
Қарақалпақша
ф. 1. Қатты нәрсениң суўда турып жумсарыўы, босасыўы.
Жемди қозыға жибитип бериў керек.
2. Тоңы кете баслаў, ериў, жибисиў.
Жер жибий баслады.
3. Босасыў, жумсарыў, жибисиў, терлеў.
Тула бойым жаңа жибийиндедим.
4. аўыс. Ашыўы басылыў, қәҳәри қайтыў, босасыў.