ЖУЛУ
Қарақалпақша
ф. 1. Бир нәрсени түбинен қопарып ямаса үзип алу.
Өксип-өксип жылады, Иши жанып екеўиниң, Достының айтқан сөзине, Бир-бирлеп шашын жулады (Бердақ).
Қарақшыдай үйге кирип, Жулып шықтың ергенегиң (С.Нурымбетов).
2. Тартып алу, қутқарып алу.
Китапты қолынан жулып алды.
3. Уру, жулқыў, бүру.
Мойнын жулу — өлтиру, қурту.
Шашын жулу — а) оғада ашулану, қыйналу, б) биреўдиң басындағы шашын жулу.