ЗАРЛАЎ
Қарақалпақша
ф. Қайғы-муңын шығару, қайғыру, жылаў.
Он бес жастары Жумагүл, Түсти байдың қолына, Қара дүман болып зил, Зарлады байдың қолында (Ж.Аймурзаев).
Зарлаў менен мынаў болып қалғаным, Ғумшаланған гүллер еди солғаным (Омар).
0 Халықтың зарласўы — жыласўы, шуласўы.
Күни-түни зарлану — әмме ўақыт жылаў, бозлаў.
Өлер болдым күни-түни зарланып, Қула дүзде қойды бағып қорланып («Қырқ қыз»).
Зарланып жылаў — қайғылану, муңдану, қапалану.
Жалынып зарлану — жыланып жалбарыну, өтиниш ету.