ЗЕҢИРЕЙИЎ
Қарақалпақша
ф. 1. Динкийиў, зиңкийиў, зоррыйыў.
Гөне дийўал зеңирейеди ешейин («Әмиўдәрья» ж.).
2. Бир орында қозғалмастан турып калыў, сылт етпеў, қылт етпеў, қозғалмай қақайып турыў.
Әллен ўақытта есикте зеңирейип турған биреўди көрди (К.Султанов).