ИЛЕСИЎ
Қарақалпақша
ф. 1. Жетиў, ериў, қосылыў.
Күн батар алдында Төре Қайшылының аўылына илестим (Ж.Аймурзаев).
Мен де солар менен илесип, аўылға қайттым (Ө.Хожаниязов).
2. Кейнин ала, дәрриў, қосыла.
Олар менен илесе Аймереке де сыртқа шықты (Ж.Аймурзаев).
0 Илесе алмаў — тең бола алмаў, теңлесе алмаў.
«Апельсини» АҚШ тың, Илесе алмас шаңына (И.Юсупов).
Бул болса тоғыз-он жасар, жеп-жеңил ойын баласы.
Сонда да анасына зорға илесип жүреди (К.Көримов).
Ашлықтан, кеселликтен, ғаррылықтан қатарға илесе алмай, жал бойлап әсте киятыр (Т.Қайыпбергенов).