ИЛИЎ IV
Қарақалпақша
ф. аўыс. Кийиў, жамылыў.
Кийимди үстине илиўди де умытып қапыға қарай умтылды (К.Смамутов).
Бекбийке екинши мәртебе көйлегин көрсетти — үстиме илип алардай қалғаны ҳәзир тек усы ғана (Ө.Айжанов).
Екеўимиз сүўретке түсейик, — деди бир күни ҳәмме таза кийимлерин үстине илип (М.Нызанов).
0 Қулаққа илиў — тынлаў, еситиў.
Қулағына илмейди, жаман нәсият айтпа («Мәспатша»).
Зейни илиў — түсиниў, билиў.
Ашықлықты зейни илди, Сер салды қыйыр қыяға («Мәспатша»).
Көзге илиў — есапқа алыў, сер салыў.
Малы жоқ деп маған қызын бермейди, Пулың жоқ деп жеңгем көзге илмейди (Бердақ).
Өкшеси илиў — аўыс. Күш алыў, бир нәрсеге сүйенип, услап турыў.
Өкшеси илер жер таппай қармалаған Қосыбай қыздың қунын даўласып еди (К.Султанов).
Илип сөйлеў — қағытыў, астарлап айтыў.
Көрген жерде илип сөз айтатуғын болды (А.Бегимов).
Ол айтқаны дурыс, — деди Өтемурат гәптиң ушын илип алып (К.Султанов).