КЕМАР
Қарақалпақша
қ. кәмар.
1. Бел.
Қуўып жетип Айпарша, Кемарға қолын салады («Мәспатша»).
2. Белге буўыў ушын нағышланып ийеленген енли қайыс, белбаў.
0 Кемарынан өниў — белинен болыў, адамның белинен пайда болыў, нағыз өзинен пайда болған перзент, бел бала.
Қуўанып кеўил жай болмас, Қылған иси ҳәргиз оңбас, Сорап алған перзент болмас, Кемарыңнан өнбегенше (Әжинияз).