КЕПИН
Қарақалпақша
ат. 1. Өлген кисиге жерлеў алдында денесине кийгизилетуғын ақ сүптен исленип тигилетуғын арнаўлы кийим.
Асы-кепини ушын бөз бенен батпандай жүўери сорап жылап келген кемпирине тилхат аркалы берди (А.Бекимбетов).
2. аўыс. Кийетуғын кийим, үст кийим.
Ақ киреўкем саўытым, Ысқатым деп кийгенмен, Үстимдеги ақ көйлек, Кепиним деп кийгенмен («Қоблан»).
0 Кепин тонын пишиў — а) өлиниң кийимин пишип тигиў.
Әжел шарабын ишеди, Кепин тонын пишеди («Мәспатша»).
б) истиң алдын ала жобасын ислеў, жолын ислеў, жойбарлаў.
Журтыңды бермесең жаннан кешиңиз, Ханым кепиниңизди өзиң пишиңиз («Ер Зийўар»).