КЕСКЕСЛЕЎ
Қарақалпақша
ф. 1. Алдынан қыялап шығыў, алдын ораў, кеселеў.
Зорға жүрген пақырдың, кескеслеп алдын тосады («Қырқ қыз»).
Үйгә келсе саламын бермәс, Бийқая-бадбахтың уяты болмас, Алдыңнан кескеслеп назарын салмас, Сыйраңлап, дигилдеп йүрсә керәкти (Әжинияз).
2. Қарсы шығыў, сөйлетпеў, тосқынлық жасаў, ирке бериў.
Жәмийланың гәпин кескеслеп, Сәлийма сирә жол бермеди,... (К.Султанов).