КҮН ШЫҚҚАНША

Қарақалпақша

күнниң өз уясынан шыққанға шекемги ўақыт, еле қуяш шықпаған ўақыты. Усы күни кеште апам көз илген жоқ, кәтте жатқан мениң басымды сыйпап, күн шыққанша отырды да қойды.