КӨМДИРИЎ

Қарақалпақша

ф. 1. Бир нәрсени жер астына көмдиртип таслаў. Гүздеги жыйналған дәнлерин ураға жақында көмдирди (Қ.Айымбетов). 2. Бир нәрсени тиккесине жерге қадаў. Аршадан бақан көмдирип, Тилладан жүўен кердирди («Мәспатша»).