ЛАЎЛАЎ II

Қарақалпақша

ф. 1. Денениң қызыўы, өртениўи, алысыўы. Тула-бойым оттай лаўлады (Ж.Аймурзаев). Сыртым пүтин болса да ишим түтин менен лаўлап кетти (Ж.Аймурзаев). 2. Раўажланыў, ҳәўижлениў. Есине алған сайын ышқы оты лаўлап, жигитти елитип бийхал етип баратыр (К.Султанов). 3. аўыс. Өсиў, өниў, ержетиў, кәмалга келиў. Лаўлап өскен байтеректен қыйсайып өскен тал зор (ққ.х.қ.).