ЛӘББӘЙ
Қарақалпақша
т.с. Таярман, тыңлайман, жақсы, мақул, қуп.
Не десе «ләббәй, ханым» деп, Сизики шийрин жаным деп («Ер Зийўар»).
Он сегиз бирдей жәлладлар, «Ләббәй» деп бәри жуўырды («Қоблан»).
Ҳә дегенде ләббәй деп, Алың жолды оңғарып («Ер Зийўар»).