МАНТЫҒЫЎ
Қарақалпақша
ф. 1. Суға кету,суўжуту, шүмип, бату.
Сақалы шошаңлап суда мантығып баратырған қусайды (К.Султанов).
Бирақ олар берилмес жығылғанменен, Нақыл бар «мантыққан тал қармар» деген (И.Юсупов).
Ой толқынына мантығып аўыр түрде гүрсинди (А.Бегимов).
2. аўыс. Көп дүниеге бату, ушыраў.
3. аўыс. Шырматылу, тутылу, ушыраў, дусласу.