МӘРТЕБЕ
Қарақалпақша
ат. 1. Даңқ, атақ, дәреже, абырай.
Кийик, кулан туўып өсер қыяда, Жалғызым мәртебең болғай зыяда, Жалғыз балам мүтәжинди айта бер, Неге келдиң балам пайыў пияда («Алпамыс»).
Әлбетте, сонша дүньясынан, мәртебесинен айырылды (К.Султанов).
2. Рет, қайта-қайта.
Өзи маған бир неше мәртебе келген еди (Т.Қайыпбергенов).