МӘСИРИЎ

Қарақалпақша

ф. 1. Қутырыныў, көтерилиў, урыныў. Қатал ашлық болып, байлар мәсирип кетти (Т.Қайыпбергенов). 2. Кеўилин көтериў, мәслик етиў, шалқыў. Аралда мәсирип өз алдына үй-жайлы болып өсти (Ө.Айжанов).