ОЗОН
Қарақалпақша
ат. хим.
Кислородтың бир көриниси болып, өзине тән ийиске ийе ғаз (күшли оксиддениў ҳәм суўды зыянсызландырыў, май қәм қағазды ағартыў қәсийетине ийе).
Озон термини 1840-жылы немис химиги X.
Ф. Шёнбейн тәрепинен усыныс етилген, XIX әсир ақырында сөзликлерге киргизилген (ғазетадан).