ОТЛАЎ I
Қарақалпақша
ф. От жеў, отлақ жерге жайылыў.
Адам улы адам қәдирин билмесе, Оннан дүзде отлап жүрген мал жақсы (Әжинияз).
Көлдиң қунарлы шөбин отлап жүрген падалы маллар көринди (К.Султанов).
Қой баласы шөп отлап, Енапатқа семирер.
(И.Юсупов).
Ийти отлаў — аўыс. бахытлы болыў, дәўлети жүриў.
Илгери баратқанның ийти отлайды (ққ.х.н.).
Көпирип отлаў — мәниссиз сөйлей бериў, биймәни сөз сөйлеў.
Бул жер көсилип жатып көпирип отлайтуғын байдың шандағы емес (К.Султанов).