ПӘНТҚУМАР
Қарақалпақша
ат. Пушайман, өкиниш.
Ири денели, ақ сүптен тигилген көйлегиниң астында булшық ети билинип турған қолына бир пуд келетуғын ағаш шөккиш услаған устаның қәҳәринен қорққы ма, ямаса «сөзинен қайтпайды-аў усы», деп ойлады ма кеңесгөй майлы тилин жаллап, устаны алдап-арбаўға батына алмай, пәнтқумар қайтты (К.Кәримов).