ПӘС
Қарақалпақша
кел. 1. Төмен, төменшик.
Нәзеримди ләстутпайын (К.Султанов).
Ақыл өзин пәс тутады, Ақмақ өзин мәс тутады (ққ.х.н.).
Усы рет бурынғысындай нәзерин пәске қаратып, бармақлары менен ләблерин жасырды (М.Нызанов).
Тағы биреўлери бәленттен пәске сырғанап баратыр (Т.Қайыпбергенов).
2. Кем, жаман.
Бердақ Ерназар Кенегестиң өзи ойлағанынан да пәс нусқа екенлигин билип, әбден түңилип орнынан турды (А.Садықов).
Хан: «Бул бир ҳеш нәрсениң мәнисин билмейтуғын пәс, көкиреги өли халық екен, ҳәзирше тойына берсин, басып алыў қыйын емес», — депти (Т.Қайыпбергенов).
3. Киши, келте, қысқа, әсте.
— Дәулетяр аға, — деп пәс даўыс пенен шақырды (К.Каримов).