РУЎХ
Қарақалпақша
ат. 1. Кеўил, йош, жан, тән.
Гейде алысқа, тереңге сүңгип инсанның руўхы, әлем, бейиш-жәннет сырларын, «қүдирет» тилсимин ашып таслайтуғын Әбдиқәдир Бедилдиң бәйитин әўел парсыша оқып (К.Султанов).
2. Психологияда адамның ишки сезими, кеўил-кейпияты психикасы.
3. диний.
Өлген адамның руўхы.
Олардың руўхы алдында кеширим сорап ислемекши едим бул исти (М.Нызанов).
0 Руўх бериў — йош бериў, кеўиллендириў, йошландырыў, жигер бериў.
Бәҳәр жели әсте желпип еседи, Тағы да йош руўх берип жүрекке (Т.Сейтжанов).
Оның бул ызалы, руўх бериўши гәплери ҳәм м есинде де белгисиз күш пайда етти (Т.Қайыпбергенов).