САРҚЫЛЫЎ

Қарақалпақша

ф. 1. Ағыў, ағып таўсылыў. Ийниндеги сүзбе қалтадан көк суўы сарқылып, тирсегине тамшылап турыпты (Т.Қайыпбергенов). 2. аўыс. Питиў, куртылыў, тамам болыў. Оның тақаты кетти, сабыры сарқылды (К.Султанов).