СУЛАЎ
Қарақалпақша
ф. Есинен танып жығылыў.
Ғарры қалды аттан кулап, Қуў ағаштай жерге сулап, Жан түршигип, ети жуўлап, Жан алқымға келген екен (Бердақ).
Үйғе кирсек, Сәлийма шешем шалқасына сулап жатыр (К.Султанов).
Ортада бели мертилген еки ат ғана шоңқайып отырып қалды, еки адамның тек көкиреклери бүлкилдеп сулап жатты (Т.Қайыпбергенов).