СУЛАЙЫЎ

Қарақалпақша

ф. Узынына жатыў, ушып түсиў, есинен таныў, сәррийиў. Ийт сулайып жерге жығылды (А.Бекимбетов). Жолдаслары жансыз сулайып атыр, күймениң тек темир көшери күл астынан