СЫБЫРЛАЎ
Қарақалпақша
ф. Әсте сөйлеў, жасырын айтыў.
Гүрес сазын тербеп онда самаллар, Тәрийип етер азат шығыс еллерин, Иран қызы Гүлбахрамға сыбырлар, Желпигенин қайсы жердиң гүллерин (И.Юсупов).
Апам Меңлимурат ағаның қулағына бир нәрселерди сыбырлай баслады (Т.Қайыпбергенов).
— Расберген иним, қонақты ц алдында қулағыма сыбырлап мени қысындырмай, гәпиң болса ашық айта бер (К.Кәримов).