СӘЎБЕТ
Қарақалпақша
ат. (а.
— бирлеспе, дослық).
Еки ҳәм оннан да көп адамлар ортасындағы өз ара сөйлесиў, әнгиме.
Көрген жигит жолларында өлгендей, Сәубет курған шийрин жанын бергендей («Мәспатша»).
Мереке-мәжилисте сәубет ўақтында, Тәсир етер шийрин сөздиң ләззети (Қ.Ерманов).