СӘНЛЕЎ

Қарақалпақша

ф. Көркейтиў, жақсылаў. Атасы берген мәканға тиктирди сәнлеп отаўын («Қырк қыз»). Есик, айнасы бәнт болған, Иши жемислерге толған, Жер астынан сәнлеп салған, Бир жай барын билген екен (Бердақ).