ТИСЛЕНИЎ
Қарақалпақша
ф. 1. Қатты ызаланыў, ашыўланыў, сыр бермей, ашыўын сыртқа шығармай, иште саклаў.
— Бизиң бекирени алды! — деп тисленип қызғанды (К.Султанов).
Бир ўақытта ол тисленип турып, бир нәрселерди айта баслады (Т.Қайыпбергенов).
Ғарры жағы қарысып қалғандай тисленип үн шығармады (Ө.Айжанов).
2. Бир нәрсениң екинши бир нәрсе менен илинисиўи, усласыўы.
3. Бир нәрседен жарақатланыў, жараланыў.