ТҮНЕРИЎ
Қарақалпақша
ф. 1. Булттың бир жерге топланып, жаўайын деп турған ўақыты.
Аслан түнерип, қабағын қарсы жаўып тур (Н.Дәўқараев).
2. аўыс. Қабағын үйиў, түйиў, ренжиў.
— Жумабай әдеттеги аўыр минезинде теңиздей түнерип тур (К.Султанов).
«Эҳ» — деди де ғарры қалды түнерип, Жас жигитти сөгетуғын түр берип (Т.Сейтжанов).