ат. 1. Феодалдық жәмийетте үстемлик етиўши, бийлеўши адам, ақсүйек.
Илаж қанша, бизиң елге төре әўлады аўыспайды (Т.Қайыпбергенов).
2. аўыс. Ҳасыл, жақсы.
Ат кекилин бестен таллап өресең, Қыз да болсаң, ақ үйиме төресең («Алпамыс»).
Ханға бермес қара бар, Бийге бермес төре бар (ққ.поэз.ант).
Төре — хан ҳөмелларларының аты.
Ол ҳәм төре болған екен (Бердақ).