УЙЫТЫЎ
Қарақалпақша
ф. 1. Суйық затты қойылтыў, сүттен қатық ислеў.
2. аўыс. Тынлаўшыларды еликтириў, ықласландырыў.
Ол, узын жийрен сақалына ушып келип жабысқан гөне жылдың қамыс үпелеғин ара-тура бир сыйпалап, тынымсыз сөйлеп, жолдасларын әңғимеге уйытып киятыр (Т.Қайыпбергенов).