ШЫНТ
Қарақалпақша
кел. Шынт уйқы.
Қатты уйқы.
Мойнын алға созып, денеси атылатуғын сары жай шегиндей тартылып, ҳәр қәдемди шынт ықласы менен барынша алысқа таслап, баўыры жазылып, кулақларында гүўлеп ескен самал менен жарысып, пүткил беденинен тер тамшылап желип киятырған боз жүрмел алыстан топ-топ болып турған аламанды көргенде қаны қайнап, аўызлық пенен алысып, бурынғыдан бетерирек йош пенен алға тасланды (К.Кәримов).